De mens is een complex wezen van vlees, bloed, botten, organen, zenuwen,
natuurlijk DNA en… ons ego. Dat alles bepaalt mede onze communicatie. We hebben geen complete controle over dat complexe lijf en ego. Dus gaat het ook vaak mis.
Met jezelf praten:
Dat complexe lijf zorgt er soms voor dat we niet snappen hoe we ons voelen,
of wat we willen en hoe we ons willen uiten.
Dat maakt onzeker.
Met anderen praten:
Met ons lijf bewegen en praten we, met het doel gezien en gehoord te worden
en ons zo te verwerkelijken.
Maar hoe dat op de ander overkomt is de vraag.
Daarom zijn communicatie en miscommunicatie loten van dezelfde stam.
En bovendien ongrijpbaar.
Middels de beelden en het klankbeeld in dit Paviljoen wil kunstenaar
Paul Kolen ons meer bewust maken van deze menselijke conditie.
Door het paviljoen in te gaan kan de bezoeker dit ervaren:
de communicatie is altijd exclusief, want beelden, geluid en licht veranderen niet,
maar met elke nieuwe bezoeker ontstaat er een nieuwe werkelijkheid
en is er dus een andere vorm van communicatie.
Uniek en ongrijpbaar.
Maar ook boeiend en grappig.
Paul Kolen 